Με λαχτάρα περιμέναμε μια θέση στον τελικό της Eurovision παρά την αμφιβολία μας για το τραγούδι που μας εκπροσωπεί φέτος.Γιατί να το κρύψομεν άλλωστε;Αφού είμαστε υπερήφανος λαός που ακόμη και στα δύσκολα βρήκαμε τρόπο να τρυπώσουμε από μια χαραμάδα και να βγούμε στην επιφάνεια πάλι.Στο μεταξύ ας ζηλεύουν οι γύρω λαοί,όχι οτι δεν το έκαναν πάντα, αλλά τώρα ίσως πιο πολύ.Κυρίως εκείνοι που κορόιδευαν το ζεϊμπέκικο τώρα το βλέπουν να τους προσπερνάει και να κατακτά μια θέση στον τελικό.Βέβαια ούτε εμείς είχαμε το τραγούδι μας για τόσο άξιο, αλλά να που μέσα σε όλα εκείνα τα οικονομικά θέματα που μας περιτριγυρίζουν τον τελευταίο καιρό, δεν δώσαμε την απαραίτητη σημασία στην φετινή αποστολή.Έδωσε όμως η Ευρώπη και αυτό μας έκανε να σηκώσουμε το κεφάλι μας ψηλά.Από την άλλη πλευρά του νομίσματος όμως, τίθεται το θέμα: θέλουμε ή δεν θέλουμε να βγούμε πρώτοι;Στο σημείο αυτό θα πρέπει να πω οτι η Eurovision πλέον έχει εμβολιαστεί και αυτή με το μικρόβιο του χρήματος σύμφωνα βέβαια με τη δική μου άποψη.Πρόκειται για μια Ευρωπαϊκή γιορτή, που εμένα προσωπικά μου αρέσει και με διασκεδάζει αρκετά, η οποία όμως μπορεί να χαρακτηριστεί και ως πασσαρέλα χρημάτων.Εκείνος που θέλει αρκετά να αναλάβει την επόμενη Eurovision στη χώρα του, εκείνος δίνει αρκετά λεφτά ώστε να το καταφέρει.Εμπόριο τραγουδιού λέγεται και δεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο.Το ζούμε τα τελευταία χρόνια.Εκεί που θέλω να καταλήξω όμως είναι οτι φέτος η Ελλάδα δεν μπορεί να ''σηκώσει'' το βάρος των χρημάτων που θα απαιτούσε μια τέτοια διοργάνωση στη χώρα μας.Μέσα λοιπόν στη χαρά που έδωσε η πρόκρισή μας στον τελικό, κρύβεται και ένας μικρός φόβος για το αν φέτος αλλάξουν τα πράγματα, και η πρώτη θέση δοθεί σε κάποιον που δεν το προσπάθησε τόσο-προσφέροντας χρήματα- αλλά επειδή άρεσε στην Ευρώπη η ιδέα μας να συνδέσουμε την παραδοσιακή μουσική μας με μια ξενόφερτη.Όλες αυτές οι απορίες μας θα λυθούν το Σάββατο στον τελικό.Ως τότε η θέση με τα καμμένα κάρβουνα είναι όλη δική μας!Tsoleridou Ioanna
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου